تهویه هوا قبل از راه اندازی پمپ گریز از مرکز اساساً هوای محبوس شده در داخل محفظه پمپ و لوله مکش را حذف می کند تا خلاء مؤثری در مرکز پروانه ایجاد کند و از آسیب پمپ ناشی از اتصال هوا جلوگیری کند. از منظر راه اندازی و بهره برداری و نگهداری در محل، این مقاله علل اتصال هوا، روش های استاندارد پرایمینگ و تهویه هوا و نقاط عیب یابی را توضیح می دهد.
در تلمبه‌خانه‌ها، بیشتر گزارش‌های خدماتی که «بدون تخلیه آب پس از دویدن، زمزمه موتور با جریان صفر» را توصیف می‌کنند، ناشی از خرابی پمپ نیست، بلکه به دلیل حذف ناقص هوا از محفظه پمپ و لوله مکش قبل از راه‌اندازی است. این عملیات که به راحتی نادیده گرفته می شود، مستقیماً باعث اتصال هوا می شود. این مقاله به جای شروع با تعاریف کتاب درسی، توضیح می دهد که چرا تهویه هوا مورد نیاز است، چگونه باید آن را انجام داد، و اگر مشکلات پس از تهویه ادامه داشت، چه باید کرد، همه از منظر راه اندازی و بهره برداری و نگهداری.
A پمپ گریز از مرکزمایع را از طریق چرخش پروانه خارج می کند و یک ناحیه کم فشار در مرکز پروانه ایجاد می کند. فشار اتمسفر یا فشار شبکه خط لوله سپس مایع را به پمپ فشار می دهد. این منطق مکش - تخلیه تنها تحت یک پیش شرط کار می کند: محفظه پمپ باید کاملاً با مایع تراکم ناپذیر پر شود.
هنگامی که هوا در محفظه پمپ مخلوط می شود، مشکلاتی ایجاد می شود. چگالی هوا تقریباً 1/800 آب است. هنگامی که توسط پروانه می چرخد، نیروی گریز از مرکز ناچیز ایجاد می کند، که نمی تواند خلاء کافی در مرکز پروانه ایجاد کند تا مایع را به سمت بالا بکشد. بدتر از آن، هوا قابل تراکم است: مانند یک اسفنج فضای محفظه را اشغال می کند اما نمی تواند عملکرد آب بندی مایع را انجام دهد. بدون خلاء عملکردی، مایع را نمی توان به داخل مکید. این اتصال هوا است - پمپ کار می کند اما مایع را نمی کشد. به همین دلیل، تقریباً تمام دستورالعمل‌های پمپ گریز از مرکز یادآوری می‌کنند: کارکردن خشک بدون مایع اکیداً ممنوع است.
بسیاری از اپراتورها تصور می کنند که اتصال هوا فقط باعث از دست دادن موقت آب می شود و می توان آن را با راه اندازی مجدد و پرایمینگ رفع کرد. با این حال، در شرایط عملیاتی دنیای واقعی، اتصال هوا زنجیره‌ای از واکنش‌ها را ایجاد می‌کند:
1. جریان صفر، بدون فشار خروجی و عملیات بدون بار موتور، قطع مستقیم جریان سیال فرآیند برای تولید.
2. اثرات شوک: حفره های هوای داخل پمپ به طور مکرر توسط پروانه به هم زده، فشرده و آزاد می شوند و در نتیجه لرزش محسوس و صدای غیرعادی ایجاد می شود.
3. فرسودگی مهر و موم: مهر و موم های مکانیکی برای خنک سازی و روانکاری به محیط انتقالی متکی هستند. اصطکاک خشک بدون مایع منجر به گرم شدن بیش از حد و خرابی آب بندی کربنی در عرض چند دقیقه می شود.
4. سایش پیشرونده: اتصال طولانی مدت هوا، سایش پروانه ها و یاتاقان ها را تسریع می کند، عمر کلی پمپ را کوتاه می کند و انرژی الکتریکی را هدر می دهد. به طور خلاصه، چند دقیقه اجرای خشک به دلیل اتصال هوا ممکن است منجر به تعمیرات پرهزینه شود و تجهیزات هرگز نباید در معرض چنین خطراتی قرار گیرند.
برای یک پمپ گریز از مرکز که به درستی طراحی شده است، پرایمینگ و تهویه هوا عملیات تکمیلی هستند. پرایمینگ محفظه پمپ و لوله مکش را با مایع پر می کند. تهویه هوا، هوای محبوس شده در نقاط مرتفع داخل محفظه را در حین پر شدن مایع تخلیه می کند. هیچ یک از مراحل را نمی توان رد کرد. پرایمینگ بدون هواگیری باعث می‌شود که حفره‌های هوا مانع عبور جریان در نقاط بالا شوند.
بر اساس تجربه کارخانه و راه اندازی در محل Teffiko، باید بر سه نکته کلیدی تاکید شود. ابتدا اطمینان حاصل کنید که دریچه های خط مکش کاملاً باز هستند و دریچه های خروجی قبل از پر شدن مایع بسته می شوند تا از پرایم کامل کاذب جلوگیری شود. ثانیاً، معیار پذیرش برای درگاه‌های هواکش، تخلیه ثابت مایع بدون حباب است، نه خروجی صرف آب. ثالثاً، نقاط دریچه مجزا باید در بخش‌های برجسته خطوط لوله مکش طولانی نصب شوند، زیرا هوا همیشه به موقعیت‌های بالا مهاجرت می‌کند.
دریچه‌های چک پا معمولاً در ورودی لوله مکش نصب می‌شوند تا از برگشت مایع پرایم شده به مخزن تحتانی تحت فشار گرانش جلوگیری کنند. با این حال، توجه داشته باشید که دریچه های پایی مقاومت موضعی ایجاد می کنند و در صورت غوطه ور شدن در محیط های متوسط برای مدت طولانی مستعد گیر کردن و نشت هوا هستند. اینها دلایل پنهان اتصال مجدد هوا حتی پس از پرایمینگ هستند.
برای تاسیسات مکش غرقابی که پمپ در زیر سطح مایع مخزن ذخیره قرار می گیرد، مایع پمپ را با اختلاف سطح مایع پر می کند، بنابراین آماده سازی دستی قبل از راه اندازی تا حد زیادی غیر ضروری است. این بی دردسر ترین ترتیب است.
پمپ‌های خود پرایم‌شونده از دستگاه‌های خود پراینگ (مانند پمپ‌های حلقه‌ای آب در سمت خروجی یا خطوط لوله‌ای که به‌ویژه برای انحراف خودکار آب چیده شده‌اند) استفاده می‌کنند تا عملکرد را ساده‌تر کنند. با این حال، خود پرایمینگ برابر با هواگیری صفر نیست. اگر حجم زیادی از گاز در داخل محفظه جمع شود، خطر اتصال هوا باقی می ماند. دریچه های خروجی باید در صورت نیاز به صورت دستی بازرسی شوند.
این ترتیب را برای پرایمینگ پمپ و تهویه هوا دنبال کنید:
1. شیر خروجی پمپ را ببندید و شیرهای خط مکش را کاملا باز کنید.
2. به آرامی محفظه پمپ را با محیط فرآیند از طریق درگاه پرایمینگ پر کنید تا از ایجاد حباب های جدید جلوگیری کنید.
3. دوشاخه هواکش یا دریچه هواکش را در بالای محفظه پمپ باز کنید.
4. به هواگیری ادامه دهید تا مایع بدون حباب به طور پیوسته از دریچه دریچه جریان یابد.
5. دوشاخه هواکش را سفت کنید یا دریچه هواکش را ببندید.
6. مجموعه پمپ را راه اندازی کنید، به آرامی دریچه خروجی را باز کنید و فشار و لرزش را کنترل کنید.
توجه: برای خطوط لوله مکش طولانی، هوا تمایل دارد در نقاط مرتفع لوله جمع شود. علاوه بر تهویه بدنه پمپ، این بخش های برجسته را به طور جداگانه تخلیه کنید. فقط محفظه پمپ را تخلیه نکنید.
اگر پس از انجام مراحل تهویه، اتصال هوا همچنان اتفاق می افتد، دلایل اصلی معمولاً در نشت یا نصب سیستم به جای تهویه نامناسب است. بررسی های مورد به مورد را به شرح زیر انجام دهید:
| پدیده | علت احتمالی | درمان |
|---|---|---|
| تخلیه مداوم گاز بدون مایع در دریچه هواکش | نشتی در لوله های مکش، فلنج ها یا آب بندی ها | محل نشت را بخش به بخش تعیین کنید. مهر و موم را ببندید یا تعویض کنید |
| محفظه پمپ پس از پرایمینگ به سرعت تخلیه می شود | خرابی دریچه پایه یا سیفون خط لوله | دریچه پا را بازرسی کنید. نصب مخزن نگهدارنده خلاء |
| جیب های هوا فقط در نقاط بالا وجود دارد در حالی که بخش های پایین به طور معمول کار می کنند | عدم وجود دریچه های نقطه بالا برای خطوط لوله طولانی | دریچه های هواکش را در قسمت های بلند لوله نصب کنید |
| اتصال هوا در پمپ های خود پراینگ | انباشته شدن بیش از حد گاز یا آب پرایم ناکافی در داخل محفظه | قبل از راه اندازی بتونه کاری و هواگیری دستی را انجام دهید |
این چک لیست را در برگه های بازرسی راه اندازی قرار دهید تا بیشتر تشخیص های اشتباه را حذف کنید.
بتونه کاری و هواگیری برای اکثر شرایط عملیاتی توصیه می شود. پس از خاموش شدن، هوا به تدریج از طریق درزگیرها و شکاف های خط لوله به داخل محفظه پمپ نفوذ می کند و در هنگام راه اندازی مجدد خطرات اتصال هوا را ایجاد می کند. پرایمینگ دستی ممکن است تا حد زیادی فقط برای پمپ هایی که زیر سطح مایع مخزن نصب می شوند با خطوط لوله به خوبی مهر و موم شده حذف شود. حتی در این صورت، قبل از راه‌اندازی، عدم وجود هوای به دام افتاده را تأیید کنید.
نه، آنها نباید اشتباه گرفته شوند. اتصال هوا از حباب عظیم گاز در داخل پمپ ایجاد می شود که از ایجاد خلاء جلوگیری می کند و در نتیجه مکش کامل مایع را از دست می دهد. با پرایمینگ و هواگیری حل می شود. کاویتاسیون زمانی اتفاق می افتد که مایع در مناطق کم فشار به حباب تبدیل می شود. انفجار حباب فلز پروانه را فرسایش می دهد و باعث خوردگی حفره ای، ارتعاش و صدای غیرعادی می شود. با بهبود شرایط مکش (به عنوان مثال افزایش سر مکش خالص مثبت NPSHa) برطرف می شود. این دو در علل ریشه ای، علائم و اقدامات اصلاحی متفاوت هستند.
به طور خلاصه، مایع تراکم ناپذیر تولید خلاء را در طول چرخش پروانه امکان پذیر می کند. گاز محبوس شده تراکم پذیر در داخل پمپ ها باعث اتصال هوا و از دست دادن ظرفیت مکش می شود. پرایمینگ و تهویه هوا قبل از راه‌اندازی پمپ گریز از مرکز، گاز را از محفظه‌های پمپ خارج می‌کند تا خلاء مؤثر ایجاد شود و مجموعه پمپ‌ها از آسیب ناشی از کارکرد خشک محافظت شود. پرایمینگ و تهویه هوا را در چک لیست‌های بازرسی راه‌اندازی به‌عنوان رویه‌های پایه برای عملکرد پایدار درازمدت بگنجانید.
اگر در مورد انتخاب پمپ گریز از مرکز، راه اندازی در محل یا تشخیص عیب با سؤالاتی مواجه شدید، لطفاً باتفیکوتیم مهندسی پشتیبانی فنی هدفمند بر اساس ویژگی های متوسط و شرایط عملیاتی و نصبی شما ارائه می شود.【تماس با ما】
